New Cats in Town

•december 31, 2010 • Geef een reactie

Mr. Nilsson

en Tipsy

Kastival

•augustus 24, 2010 • Geef een reactie

Kastival, één van de oudste – nog steeds bestaande – festivals van ’t land schudt ieder jaar in mei het anders zo rustig en vredige Kasterlee wakker met de nodige decibels. Naar de passage van Pink Floyd (ook al speelde Roger Waters naar eigen zeggen niet graag op festivals) in ’68 zal nog lange tijd en terecht met enige fierheid gerefereerd worden door de organisatie.  Voor hetzelfde geld had er vandaag niemand ooit gehoord van Torhout-Werchter moesten The Rolling Stones al geen ander concert op hun agenda hebben staan gehad en Tina Turner daadwerkelijk was komen opdagen…

Hedentendage moet de Kastivalganger het met iets minder wereldbefaamde namen stellen, ook al kon er dit jaar met oa. Red Zebra, The Baboons en Magnapop toch weer een mooie affiche worden samengesteld. En ja, je raadt het al, ik had natuurlijk mijn fotocamera weer bij!

Southern Voodoo

Red Zebra

Bang Bang Bazooka

Magnapop

Alle foto’s getrokken met de Nikon 50mm 1.8, behalve die van Magnapop. Daarvoor toverde ik m’n Lensbaby Composer met ster-vormig diafragma nog eens uit m’n tas. Iets wat ik misschien toch eens wat vaker zou moeten doen…

Vreemde vaststelling

•augustus 14, 2010 • 1 reactie

Al een paar posts merk ik dat m’n geposte foto’s plots scherpte verliezen eens ik ze publiceer op wordpress… Het originele bestand is echter wel scherp (of toch scherper :-)), check maar eens door rechtermuisknop ‘afbeelding bekijken’ aan te klikken.

Iemand enig idee hoe dit komt en wat ik kan doen om dit rare fenomeen te verhelpen??

Alvast bedankt!

Dirk

Dranouter 2010 – Meuris

•augustus 13, 2010 • 1 reactie

Voor inmiddels reeds het 4e jaar op rij zochten we het eerste weekend van augustus weer het festivalgras van het Dranouter op. Het was weer 3 dagen lang heerlijk vertoeven tussen de koeien, het glooiende groene landschap en de (folk)muziek. Folk wel degelijk tussen haakjes want sinds dit jaar heeft men die term uit de titel doen verdwijnen. Die verbreding van het muzikale aanbod was inderdaad al wel een paar jaar aan de gang. Wat er ook van zij, we hebben toch weer een stevige portie traditionele folk verteerd: de Keltische fiddles, flutes en pipes van Electric Ceili, het black string countryblues trio Caroline Chocolate Drops mét blaasfles, Willem Vermandere’s 70e verjaardagsfeest, en een zoveelste delirium van Shane MacGowan van The Pogues.

Enkel tijdens het concert van Stijn Meuris met zijn herwerkte Noordkaap en Monza songs wist ik me redelijk vooraan te nestelen en kon ik af en toe, mits ik wat boven de kopjes voor mij geraakte, een plaatje schieten.

Heb redelijk wat moeten croppen, wat de scherpte niet ten goede komt. Achteraf gezien was de afstand toch net  wat te groot voor m’n 50mm. Het podium en de frontstage van de Kayam is tenslotte toch net dat ietsje groter dan op Na Fir Bolg 🙂

Na Fir Bolg 2010

•augustus 1, 2010 • 2 reacties

Net als vorig jaar  toen we’r voor het eerst bij waren (zie blog posts: deel 1 en deel 2), trokken we begin juli nogmaals naar ’t Sassenhout in Vorselaar voor het folkfestival Na Fir Bolg. Enkel de zaterdag en niet het volledige weekend, maar dat was dan ook de dag met The Levellers als headliner. Ook nu weer met enkel de 50mm 1.8 in m’n tas.

Na Fir Bolg is een behoorlijk uniek festival: kleinschalig, maar toch interessante namen op de affiche en democratisch van prijs. Ecologisch, drinken in glazen, eten op echte borden maar vooral Westmalle trappist!

De jongens van Sens Unique moesten het met z’n tweetjes doen aangezien de rest van de groep ergens onderweg was blijven vaststeken in een verkeersopstopping.

Stevige editie dit jaar, althans zaterdag, wat vooral te danken was aan de celtic punk rock van The Black Tartan Clan. Belgen welliswaar, maar met een behoorlijk Schots tintje.

De vonken vlogen er letterlijk af!

Jamie Clarke’s Perfect: uiterst opgewekte en amusante folk rock.

De Britse folkrockers van The Levellers hoeven geen introductie meer. Na 22 jaar en 11 albums nog steeds niets van hun kracht en passie verloren. Door hen ben ik live nog nooit teleurgesteld geweest!

We stonden pal voor bassist Jeremy Cunningham, de man met meterslange dreadlocks. Lastig ventje om te fotograferen echter, die staat geen second stil! Hoewel dat daarom juist wel weer interessante foto’s oplevert. Oordeelt u zelf maar.

Fenêtres Ardéchoises

•juli 17, 2010 • 2 reacties

Et moi je veux nager

•juni 26, 2010 • 4 reacties